nde natigil si ulan ilang araw na.
nakakatuwa na nakakalungkot.
umaga tanghali gabi.
walang tigil.
mahinang patak ng ulan
kasabay ng malamig na simoy ng hangin.
ang sarap sa pakiramdam.
ang lamig sa katawan.
nakadungaw sa bintana..nanunud ng mga bata.
naglalaro ng patintero habang nagkakantahan
sa ilalim ng ulan.
nakakatuwa pagmasdan.
sana bata na lang ako ulet.
sana nagagawa ko pang tumawa ng ganun kalakas
na parang wala ng bukas.
namimiss ko si mama.
namimiss ko luto nia.
ang mga tingin nia.
ang paghawak nia sa kamay ko.
namimiss ko yung mga panahon na isang kendi lang
ang katapat ko para nde nako umiyak.
haha. nakakamiss.

nakakamiss lang ang buhay nuon.

---