this is my first time to post like this about what i feel.. anyways wala naman nakakakilala sa akin dito kaya pwede na rin, at di ko rin masabi sa iba ang nararamdaman ko., kasi alam ko sasabihin lang nila desperado ko., at sa huli, ganito at ganito pa rin ang nararamdaman ko .,

so here it goes

.. nakakatuwang isipin yung kapag naalala mo yung past nyo na ang saya-saya ninyong dalawa, yung tipong kinikilig ka pa., pero nakakalungkot naman pag naiisip mo yung realidad na hindi na pala maibabalik yung nakaraan...

dobleng pasakit pa pag kaibigan mo yung boy tapos hindi maiwasan na magkita pa rin kayo dahil sa lakad ng barkada (plastik pa ako niyan kasi alam kong pwede naman umiwas pero alam ko sa sarili kong gusto ko siya makita kaya ako sumasama sa lakad ng barkada), tas malalaman mo na siya may bagong mahal na, samantalang ikaw after 3 years di pa rin maka move on.. ang sagwa naman kung mag boyfiend ka din ng iba para maipakita mo na naka move on ka na., pero di o naman mahal yung bago mo., eh di parang nanggagamit ka lang nun., panakip butas kumbaga...

sinasabi ko sa iba na " ok na ako, wala na yun matagal na naman eh"


pero deep inside, alam ko sa sarili ko, na siya , at siya pa rin ang mahal ko, wala ng iba, at i doubt kung magkakaroon pa.

may times na niisip ko na umasa na sa huli baka kami pa rin, i know i may sound pathetic, pero wala eh., kahit man sa isip ko kami pa rin ang magkasama kahit nasa iba na siya.,

hanggang dun na lang talaga kami, ang magagawa ko na lang ay matutunan na tanggapin na wala na siya sa akin.,